Weer aan het werk

Deze week gaat het gebeuren, er moet weer gewerkt worden. Na een half jaar verlof moet ik echt weer aan de slag! En stiekem.. heb ik daar heel veel zin in.

Een half jaar geleden, op 7 juli 2017, trok ik de deur van mijn werk achter mij dicht, het was zomervakantie. Maar ik had ook verlof! Oh.. wat had ik daarnaar uitgekeken. Ik heb doorgewerkt tot 35 weken en dat vond ik, eerlijk gezegd, heel pittig! De laatste weken van een schooljaar zijn altijd hectisch en er moet veel gebeuren. Om dan daarnaast ook nog eens 35 weken zwanger te zijn (in de zomer), was heftig. Ik was moe, ik was op en ik keek super uit naar het verlof dat me te wachten stond. Na al die drukte was het dan ook niet gek dat ik de eerste week van mijn verlof instortte en ziekjes werd. Mijn lichaam kreeg eindelijk de rust die het nodig had.

En nu is het begin januari. Mijn laatste week verlof zit er bijna op en donderdag is mijn allereerste werkdag weer. Woensdag ga ik al even langs om mijn gezicht weer te laten zien en heb ik al gelijk weer een cursus, maar donderdag begint het echte werk. En na een halfjaar kan ik wel zeggen dat ik dat eigenlijk helemaal niet erg vind.

Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben graag bij mijn kind. Heel graag! Maar de afgelopen weken heb ik het wel ‘gemist’ om echt iets helemaal voor mijzelf te hebben. De eerste paar weken na Joas zijn geboorte waren we uiteraard druk bezig met hem te leren kennen en een soort van te ‘landen’. De weken erna waren vooral lekker veel kroelen en tijd doorbrengen met Joas. Hij zat op dat moment niet zo lekker in zijn vel door zijn eerste tandjes en door zijn eczeem. Begin december vond ik het eigenlijk wel mooi geweest dat verlof. We gingen toen eerst nog even lekker met zijn drietjes op vakantie en al snel daarna was het kerst en oud en nieuw, dus die weken vlogen om. En nu is het dus bijna tijd om weer aan het werk te gaan.

Ik ben er in de afgelopen maanden wel achtergekomen dat ik in elk geval geen thuisblijfmoeder ben. Ik ging veel op pad, maar ik vond het soms lastig dat Peter op sommige dagen de enige was tegen wie ik sprak, met wie ik een echt gesprek voerde. Ik zei hem ’s morgens gedag en verwelkomde hem ’s middags weer. Ik klets uiteraard ook veel tegen Joas, maar dat is toch anders. Ik miste het soms om gesprekken met mensen te voeren.

Iets voor mijzelf, dat is dus waar ik best naar uit kijk. Niet de hele dag over luiers, voedingen etc hoeven na te denken. Mijn hersens echt weer aan het werk te zetten. En dat mag deze week dus. Ik ben trouwens niet zo naïef dat het alleen maar rozengeur en maneschijn gaat worden ofzo hoor. Ik weet bijna zeker dat ik deze week elke avond met de kippen op stok ga, omdat alle indrukken weer super vermoeiend zullen zijn. Maar hoe tof is het om je passie te mogen doen, daar betaald voor te krijgen en na werktijd weer lekker naar je gezinnetje toe te mogen rijden? Want dat is wel iets wat ik de afgelopen maanden nog eens extra ben gaan beseffen.. Mijn werk is mooi, maar mijn gezin is vele male belangrijker!!!

Ik ben heel benieuwd hoe mijn eerste werkweek gaat zijn en ik zal het jullie zeker laten weten. Voor nu geniet ik dus nog even van mijn vrije dagen! Fijne week toegewenst.

Liefs,

Simone

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s