Mijn strijd tegen de zwangerschapskilo’s

Zwangerschapskilo’s die blijven hangen, ik denk dat elke mama er wel mee te maken heeft (gehad). Toch doet het de een meer dan de ander en mij doet het veel kan ik je vertellen. Ik deel heel veel op mijn blog, dus ook dit. Ik kan maar niet accepteren hoe ik er nu uit zie, het lukt me gewoon niet.

Als ik in de spiegel kijk word ik verdrietig. Ik zie een blubberbuik en striae littekens op mijn heupen. Ik kan maar niet accepteren dat ik er op mijn 23e zo uitzie. Ook niet als ik bedenk wat voor een mooi wonder mijn lichaam heeft gedragen en dat ik helemaal zelf (thuis) een kindje op de wereld heb gezet. Die gedachte maakt mij blij, maar als ik zie wat voor ‘schade’ het achter heeft gelaten op mijn lichaam, dan kan ik dat simpelweg (nog) niet accepteren.
In mijn zwangerschap ben ik ongeveer 15 kilo aangekomen, waarvan Joas al 4,7 kilo was. Door alleen te bevallen en borstvoeding te geven was ik na drie dagen al zo’n 10 kilo kwijt, dat ging lekker. Daarna viel ik er nog zo’n twee af, maar die laatste kilo’s gaan er maar niet af. Nu vind ik die kilo’s eigenlijk nog niet eens zo heel erg, maar als ik naar beneden kijk zie ik een hangende blubberbuik. Ik snap dat ik na bijna 5 maanden nog niet strak hoef te zijn, maar op dit moment zijn wijde kleren mijn beste vrienden.

Ik heb in de afgelopen weken geprobeerd om thuis wat te sporten. Het leek me handig om thuis lekker een workout te doen en zo weer back in shape te komen. Leek me een goedkope en makkelijke manier, maar ik werd al gauw met mijn neus op de feiten gedrukt. Met een baby in huis werkt het (voor mij) niet. Als hij slaapt doe ik snel iets in het huishouden en zit ik nog even op de bank voordat hij weer wakker wordt. Joas is namelijk ’s nachts (over het algemeen) een goede slaper, maar overdag doet hij wat hazenslaapjes. Echt goed de tijd nemen voor het sporten zit er dus niet in.

Zoals ik in mijn doelen beschreef wil ik dit jaar gaan werken aan mijn lichaam. Dit betekent dat er vanaf nu geen/weinig lekkere dingen bij ons thuis te vinden zullen zijn, dat er veel water en thee gedronken wordt en dat er ’s avonds veel groenten op het menu staan. Daarnaast ben ik begonnen met sporten. Ik heb een sportschool gevonden waarbij ze een kinderopvang hebben. Ik kan dan gewoon overdag sporten in plaats van alleen maar ’s avonds als Peter thuis is. Mijn motivatie is ’s avonds namelijk een stuk minder dan overdag. Om dingen te verbeteren, moet je er wat aan doen en daar ben ik nu dus hard mee bezig!!

Ik hoop dat er over een paar maanden een artikel online komt waarin je kunt lezen hoe mijn strijd tegen de zwangerschapskilo’s is verlopen. Ik hoop dat ik dan ook mezelf weer mooi kan vinden en dat ik zelf inzie dat ik mag zijn wie ik ben. Dat ik trots kan zijn dat ik de mooiste prestatie heb geleverd die een vrouwenlichaam kan leveren… dat hoop ik echt. Voor nu wordt het dus hard aan de bak. Ik kan dit!

Liefs,

Simone

 

2 gedachten over “Mijn strijd tegen de zwangerschapskilo’s

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s