Je wordt steeds leuker!

Al ruim 5 maanden mag ik mezelf moeder noemen en soms vind ik dat zo’n gekke gedachte! Sinds augustus 2017 ben ik voor altijd moeder. Een titel die niemand mij meer af kan pakken en iets wat ik de rest van mijn leven zal zijn. Wat een verantwoordelijkheid, maar wat bijzonder. Ik mag gewoon moeder zijn, op mijn 23e. Dat is toch gaaf?

Vanaf het moment dat Joas geboren is, is daar die liefde. Na zijn geboorte voelde ik het, dit is MIJN kind. Een kindje waar ik heel goed voor moet zorgen. De liefde die ik voelde is niet met woorden te beschrijven, maar alle moeders onder ons begrijpen vast wel wat ik bedoel. In mijn zwangerschap heeft mijn moeder al een paar keer op mijn hart gedrukt dat de liefde voor je eigen kind onvoorwaardelijk is en zo voel ik dat ook echt!

Ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik het ouderschap moeilijk en zwaar vind, maar vandaag een ervaring over de andere kant van het ouderschap; de onvoorwaardelijke liefde.

Ik denk dat we zo ongeveer de crisis maanden wel voorbij zijn (duurde bij ons wat langer dan de beruchte 3 maanden) en dat we nu echt kunnen gaan genieten van het mooie wondertje dat ons gegeven is. Want eerlijk… wat is hij leuk! Ik ben stiekem een beetje bevooroordeeld, want hij is natuurlijk ons kindje, maar echt jongens. Wat een heerlijk ventje. Zodra je hem echt kent, heeft hij je hart gestolen!

Overal waar we komen krijgen we te horen dat het zo’n vrolijke lachebek is. Hij flirt met jonge vrouwen, lacht naar oude tantes en giert het uit bij de grapjes van zijn ooms. Dat is zo mooi om te zien. We kunnen Joas echt overal mee naar toe zeulen. Hij vindt het allemaal wel prima, zolang hij op tijd zijn flesjes krijgt. Zelfs als hij stik en stik moe is na bijvoorbeeld een dagje KDV of een verjaardag die eigenlijk iets te lang duurde, er kan vrijwel altijd nog een lachje vanaf.

Joas is een gevoelig jongetje dat veel prikkels/informatie in zich opneemt. Hij is nieuwsgierig, leergierig en totaal geen knuffelkont. Hij is ondernemend, beweeglijk en onderzoekend. Het is zo bijzonder om je eigen karakter en die van je man gemixt te zien in 1 kindje. Wauw! Wat is dat mooi bedacht door God!

Zoals ik net al zei heeft hij binnen no time je hart gestolen door zijn lieve lach en glimmende pretogen. We merken dat de mensen om ons heen ook echt dol op hem zijn en dat is zo mooi om te zien. Ik krijg bijna tranen in mijn ogen als ik bedenk in wat voor een liefdevolle omgeving hij op mag groeien! Zo bijzonder om dat mee te mogen maken.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik hem met de dag leuker vind en dat ik steeds een beetje meer van hem ga houden. Het lijkt haast onmogelijk, want in het begin was die liefde al zo groot, maar nu we steeds meer echt contact met hem krijgen, groeit die liefde alleen maar. Van 1 lachje van hem kan mijn hart soms ontploffen. Wat is het heerlijk om moeder te zijn!

Jongens ik geniet, na zoveel maanden merk ik dat ik pas echt kan genieten van het feit dat Joas van ons is. Dat hij voor altijd van ons is! Niemand pakt dit gevoel ooit nog van ons af!

Liefs,

Simone

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s