Ik ben de moeder die ik nooit wilde worden

Tijdens mijn zwangerschap had ik een heel duidelijk beeld over mijn rol als moeder. Ik wist precies wat voor een moeder ik wilde worden… in elk geval niet degene die ik nu ben.

Ik zou een krachtige moeder worden die nog haar oude leven zou behouden en ik zou Joas overal naartoe brengen als wij een keer weg wilden. Yeah right! Nou mooi niet. Ik ben zo’n moeder die wil dat haar kind ’s avonds in zijn eigen bed slaapt, zo’n moeder die er van overtuigd is dat alleen zij en haar man dat kunnen, zo’n moeder die het ritme van haar kind belangrijker vind dan zichzelf. Jup.. zo ging ik niet worden toch? Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Ik denk dat ik de oorzaak al wel weet. Toen Joas 2 maanden was (eind oktober/ begin november) zijn we een aantal keer weg geweest zonder Joas, maar elke keer was hij zo overstuur geweest. Ik vond het vervelend voor de oppas om ze met een baby op te zadelen die helemaal overstuur was, maar ik vond het vooral heel vervelend voor Joas zelf. Om die reden besloten Peter en ik half november dat we voorlopig even niet meer weg zouden gaan ’s avonds en dat we het samen op zouden lossen. Zo ging altijd 1 van ons naar verjaardagen en feestjes, tenzij het overdag was, dan gingen we met zijn drieën. Achteraf had hij (erge) eczeem- en refluxklachten, dus geen wonder dat hij niet wilde/kon slapen. Toch is dit wel de oorzaak geweest dat ik het nu niet (meer) durf. Sinds die tijd zijn Peter en ik er dus niet meer samen op uit geweest.

Overdag breng ik Joas overal. Het kdv, mijn (schoon)ouders.. dat is allemaal geen probleem, maar ’s avonds vind ik gewoon een dingetje. Joas kan goed slapen als hij eenmaal slaapt maar hij is wel soms moeilijk in slaap te krijgen. Hij pakt geen speen, wil geen knuffel dus die 2 dingen kunnen hem niet helpen om zelf in slaap te vallen. Inmiddels slaapt hij ’s avonds goed in, maar nu ben ik weer bang dat hij dit ritme niet aanhoud als hij 1 nacht anders slaapt dan anders. Ik moet me eroverheen zetten, maar vind het zo spannend!

De afgelopen maanden dus geen uitje voor deze papa en mama, maar morgen gaat het gebeuren, wij gaan uit eten met vrienden en Joas moet om die tijd echt gewoon naar bed. Hij gaat dus naar mijn ouders om daar begin van de avond te slapen. En ja.. Dat vind ik echt rete spannend. Ik vertrouw mijn ouders volledig, maar toch vind ik het lastig. Hij zal vast een keer gaan slapen, maar ik hoop dat hij het net zo doet als de afgelopen weken, dan komt het goed.

Dit is dus precies hoe ik niet wilde worden. Ik wilde me niet laten leiden door regeltjes en dingetjes. Overdag lukt dit prima en heb ik nergens moeite mee, maar ’s avonds dus wel. Zoals ik al zei; ik moet er even doorheen. En dat gaat morgen gebeuren. Wish me luck en ik wens Joas veel slaap toe haha.

Liefs,

Simone

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s