Ons huwelijk

Dat het ouderschap je leven verandert is over het algemeen wel bekend. Het is nou eenmaal een feit dat je hele leven op zijn kop staat. Dit heeft ook impact op je huwelijk/relatie. Samen moet je zoeken naar een nieuwe balans. Er is opeens een kindje bij dat niet voor zichzelf kan zorgen.

“Kom pak mijn hand en zeg ja tegen mijn liefde”

Peter en ik zijn in september 2016 getrouwd en al snel besloten we dat ik zou stoppen met de pil. Degene die mij al langer volgen of kennen, weten dat ik heel snel zwanger was van ons mooie ventje. Op 5 december testte wij positief en toen kwamen we erachter dat we papa en mama zouden worden. Wat waren (en zijn) we dolgelukkig!

Lees ook: Onze kinderwens (van toen en nu)

Het eerste jaar van ons huwelijk stond dus vooral in het teken van alles klaarmaken voor de komst van de baby. Er moesten wat dingen in huis verbouwd worden, uiteraard heel veel dingen gekocht worden en we gingen er nog even samen tussenuit, omdat dit de allerlaatste keer echt samen zou zijn. Vier weken voordat we een jaar getrouwd waren, is Joas geboren.

Lees ook: Alweer een jaar geleden

De tijd die Peter en ik echt helemaal samen hadden was dus van korte duur, maar daarom niet minder speciaal! Nadat Joas geboren was heb ik mij wel eens afgevraagd hoe het zou zijn als we ons eerste huwelijksjaar helemaal doorgemaakt hadden met zijn tweetjes. Maar wat heeft dat eigenlijk voor zin? Je weet het niet, je doet er niks aan, het leven is gewoon zoals het is. En ik denk dat iedereen het met me eens is als ik zeg dat je een paar dagen na de geboorte van je kindje je je al niet meer voor kunt stellen hoe het was zonder. Alsof je kindje er altijd al was.

Maar hoe is ons huwelijk dan nu? Om daar maar gelijk antwoord op te geven: goed, heel goed. Uiteraard gaat in ons huwelijk ook niet altijd alles over rozen en hebben ook wij de nodige meningsverschillen, maar de liefde voert de boventoon en dat lijkt me het allerbelangrijkste. We zijn elkaars beste vriend en vinden het fijn om samen te zijn. Gewoon in elkaars buurt te zijn. Wat voor ons werkt is praten, heel veel praten. Misschien komt het door onze beroepen, misschien omdat we gewoon zo (opgevoed) zijn. Voor ons helpt het om ons harten te luchten en dit is niet altijd fijn tegenover de ander, maar wij zijn van mening dat het helpt om te zeggen wat je dwars zit in plaats van alles op te kroppen. De avonden samen zijn schaars, maar heilig. We proberen er voor te waken dat we bewust tijd voor elkaar maken en niet langs elkaar heen gaan leven. Ik denk dat huwelijk een werkwoord is, je moet er echt aan werken. Niets in het leven gaat vanzelf. En ik denk dat als je er allebei aan wil werken je helemaal goed zit. Peter en ik zijn een team, een goed team. Dat is de afgelopen maanden welk gebleken.

Uiteraard zijn wij niet meer hetzelfde als twee jaar geleden. We zijn anders, veranderd. We staan niet zelf meer op de eerste plek, maar dragen zorg voor een kindje en misschien in de toekomst wel meer kinderen, wie zal het zeggen. Ons leven heeft even op zijn kop gestaan, maar inmiddels hebben we alles weer aardig op de rit. We zijn nog steeds dol op elkaar en krijgen we vaak genoeg weer vlinders in ons buik. En dat lijkt me het allerbelangrijkste!

Is jouw relatie/huwelijk veranderd sinds je kindje?

Liefs,

Simone

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s