Onze zoektocht naar Thijs zijn naam

Wie mij al vanaf het prille begin volgt weet dat ik ontzettend kieskeurig ben als het gaat om namen. Ik heb nogal een wensenlijstje/eisenlijstje en daarnaast werk ik in het onderwijs waar zoveel namen voorbij komen dat je eigenlijk al een associatie hebt bij een heleboel namen. Een naam voor onze tweede zoon was dan ook best een zoektocht! Toch zijn we eruit gekomen en zijn we nog steeds heel blij met de naam. Vandaag vertel ik je hoe we op zijn naam zijn gekomen.

Lees ook: Hoe wij bij de naam Joas kwamen

Laat ik eerst maar eens beginnen met mijn “eisenlijstje”. Dit is er namelijk nogal eentje. De ene eis weegt strenger mee dan de ander hoor, maar je snapt me. Het liefst wilde ik een naam die aan alle eisen voldeed.

  • In verband met onze achternaam wil ik liever niet dat de naam met een N begint of eindigt. Een naam die begint met een N vind ik persoonlijk gewoon niet mooi als je achternaam daar ook al mee begint en bij een naam die eindigt op een N krijg je een tongbreker. Als je je voor- en achternaam dan achter elkaar uit moet spreken bekt dat net niet lekker. Beginnen met een N is sowieso een no go. Eindigen met een N is minder erg, maar liever niet zeg maar.
  • Daarnaast wil ik namen voor onze kinderen waarvan iedereen snapt hoe je het schrijft. Nu kun je bij Thijs ook nog voor Tijs kiezen, maar je snapt wat ik bedoel denk ik?!
  • Een redelijk tijdloze naam moet het zijn. Of in elk geval een naam die ook nog leuk is als je 50 bent en je jezelf aan iemand moet voorstellen. Ik vind sommige namen vooral schattig voor kleine kinderen en niet voor volwassenen.
  • Een eigen voorletter vind ik ook belangrijk. Noem me kritisch (ben ik ook), maar post technisch is een eigen voorletter gewoon het handigst aangezien wij allemaal maar 1 voorletter/geen doopnaam hebben. Zo kan er nooit verwarring ontstaan voor wie die ene brief nu is.
  • Tot slot de laatste eis en die telde deze keer het zwaarst. De naam moest passen bij Joas en bij ons als gezin. Wij hebben met het kiezen van zijn naam een bepaalde richting gekozen en daar moest de naam van ons tweede kindje wel bij passen.

Bij Joas kozen we voor een korte, stoere en Bijbelse naam. Tijdens de zoektocht naar de naam voor ons tweede kindje hebben we lang getwijfeld of we weer voor een Bijbelse naam moesten gaan, maar uiteindelijk vonden we dit niet perse nodig. We gingen vooral op zoek naar een naam met één of twee lettergrepen omdat dit volgens ons toch het beste bij Joas’ naam zou passen. Ik bedoel hiermee te zeggen dat een hele lange naam met drie of vier lettergrepen niet bij ons zou passen.

Maar waarom dan Thijs? Nou laat ik maar gelijk zeggen dat Thijs tot een week of 24 à 25 van mijn zwangerschap een hele andere naam zou hebben gekregen. Een naam die ik echt helemaal geweldig vond (en vind). Een naam die je (net als Joas) niet vaak hoort, maar toch een naam waarvan iedereen hem wel eens gehoord zou kunnen hebben. Ik zou hem je graag vertellen trouwens, maar mijn moeder wil die naam niet weten en aangezien zij ook mijn blog leest ga ik jullie de naam niet vertellen. Misschien ooit. De reden dat ik hem zou kunnen vertellen is namelijk dat Peter niet aan die naam kon wennen en we hem dus ook niet voor een eventueel volgend kindje zullen gebruiken.

In mijn telefoon had ik al vanaf Joas zijn geboorte een lijstje staan met namen die bij Joas zouden kunnen passen. In het kader van; je kunt er maar vast over nagedacht hebben. Een lijstje dat één keer in de zoveel tijd aangepast/bijgevuld wordt. Als ik opeens een leuke naam tegenkom zet ik hem erbij op het lijstje zeg maar. Ook meisjesnamen trouwens. Als ons tweede kindje een meisje was geweest was de naamkeuze ook veel makkelijker geweest, want er staan een heleboel meisjesnamen op het lijstje. Maar goed, ik dwaal af. De naam Thijs stond al vanaf het begin op ons (lees: mijn) lijstje en Peter vond hem wel leuk, maar het voelde voor hem niet als dé naam. Ook bleef hij als grapje de naam elke keer veranderen in Ties. Ook een leuke naam, maar niet voor ons zeg maar.

Toen Peter bij een week of 25 van de zwangerschap nog steeds niet gewend was aan de naam die we eerst zouden geven, moesten we wel op zoek naar een naam waar we allebei blij mee waren. Op een keer zei Peter: “Waarom kiezen we niet voor Thijs?”. Ik dacht dat hij die naam niet leuk genoeg vond, maar dat bleek dus een gedachte van mij te zijn. Peter vond Thijs wel een hele leuke naam en omdat hij wat ‘liever’ is dan de naam die we eerst hadden, paste het voor ons gevoel ook meer bij het kindje dat we kende van de echo’s en het gevoel in mijn buik. Als het aan mij alleen gelegen had, had de baby waarschijnlijk naam 1 gekregen, maar we zijn nog altijd samen en dus moeten we ons er allebei oke bij voelen.

En dus heet hij Thijs, ons tweede ventje. Een ventje met een korte Hollandse naam. Een naam die niet perse Bijbels is, maar wel afgeleid is van de naam Mattheüs die dan wel weer in de Bijbel voorkomt. Een naam met wél een christelijke betekenis namelijk; Geschenk van God. Voor de oplettende lezer betekent Joas zijn naam Door God gegeven. En dus passen die namen alleen om die reden al bij elkaar.

Een hoop mensen hadden een hele andere naam bij ons verwacht en dat vind ik dan weer best grappig. Ons Thijsje. Een heerlijk ventje!

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Simone

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s