5 jaar geleden ging hij op zijn knieën!

Vijf jaar geleden ging Peter op zijn knieën en stelde mij die ene vraag waar je als meisje van droomt. En hoe! Hij deed het echt mega romantisch! Vandaag vertel ik je hoe dat ging!

Ik weet het nog als de dag van gister.. 23 februari 2015. De maandag in de voorjaarsvakantie. Peter en ik zouden samen wat leuks gaan doen en Peter zou het regelen die keer. Helemaal top! Die ochtend ging ik naar de verjaardag van mijn vriendin en zo halverwege de middag kwam Peter naar mijn huis. Voordat we de verrassing konden gaan doen moest Peter eerst nog even naar de winkels, daarna zouden we gaan. Achteraf gezien was dat om mij het huis uit te lokken, maar goed.. Op dat moment had ik had niks in de gaten. Dus zo gezegd, zo gedaan, wij gingen naar de winkels.

Eenmaal weer bij mij thuis zei ik mijn moeder en broertjes gedag (mijn vader was werken) en stapten Peter en ik in de auto op weg naar de verrassing. Peter vertelde mij dat we uit eten gingen samen en dat in het dashboardkastje lag waar dan. Maar in plaats van een plaatje van een restaurant of routebeschrijving ofzo lagen in dat kastje twee vliegtickets naar ROME!!!! We waren dus onderweg naar het vliegveld. Ik wist het rond een uur of vier ’s middags, niet veel later vlogen we en voor ik het wist zaten we in Rome. Zo maf! Normaal bereid je je voor op zoiets, maar dat had ik natuurlijk niet gehad. Dus dat was erg onwerkelijk.

Mijn ouders zaten in het complot! Terwijl wij dus naar de winkels waren om “nog even iets te halen”, had mijn moeder alle kleding (die ze al gedurende de week had achtergehouden) in een koffer gedaan en achterin Peter zijn auto gelegd. Daarom moest ik dus even weg. Alles was voor me geregeld! Zo tof!

In Havo 4 ben ik met school naar Rome geweest op buitenlandreis. Ik was meteen verliefd op die stad. Het is zo prachtig daar! Ik heb meerdere keren verteld dat ik daar graag ooit eens met Peter heen zou willen. Dus dat dit een goede plek was, was wel duidelijk!

Peter had goed voorwerk gedaan. We hadden een hotel vlakbij Termini het station. Die avond gingen we inderdaad samen eten. In Rome! Ik kon het op dat moment nog steeds niet geloven.

We zouden drie nachten blijven en wilden zoveel mogelijk van de stad zien, dus we besloten dinsdags (24 februari) eerst naar Vaticaanstad te gaan. We beklommen de Sint Pieter en keken uit over de stad. Prachtig!Daarna kochten we tickets voor een hop on hop off bus en zouden gewoon een rondje door de stad rijden. Af en toe stapten we eens uit. Zo ook bij een parkje. We moesten een stukje lopen, maar dat park gaf ons uitzicht over de stad. We genoten van het uitzicht en van dat we daar waren.

Op een gegeven moment werd Peter een beetje wiebelig. Hij leek wel zenuwachtig. We hadden het uitzicht bewonderd en liepen weer terug door dat parkje naar de bushalte van die hop on hop off. En daar… midden in het park stelde hij DE vraag! Of ik met hem wilde trouwen. Ja duh!!! Natuurlijk wilde ik dat. Ik zei dan ook volmondig JA!!. En toen waren we verloofd! Vandaag dus precies vijf jaar geleden. Als je je bedenkt hoe ons leven in die vijf jaar veranderde, dat is niet normaal! De rest is geschiedenis!

Liefs, Simone